سلام بر عشق

در آتش نگاه تو من سو ختم ولی

رضا محمدی (شب افروز) — Fri, 05 Aug 2011 11:04:56 GMT

در آتش نگاه تو من سو ختم ولی

شرم و حیا زچشم تو آموختم ولی

یک عمر میکنم نظرت مهربان من

یعنی که چشم از همه کس دوختم ولی

در وجود تو محبت که نبود

رضا محمدی (شب افروز) — Sat, 18 Jun 2011 19:50:36 GMT

در وجود تو محبت که نبود

لحظه ای فرصت صحبت که نبود

اخم کردی که بترسم ز تو من؟

باشد اما که مروت که نبود

لج و لجبازی تو این همه شد

ساختن با تو که راحت که نبود

معنی عشق همین است؟تو بگو

عشق ما جرم و جنایت که نبود

--------------------

شب افروز 27/3/٩٠

پیر زن خسته بود و تنها بود

رضا محمدی (شب افروز) — Sat, 18 Jun 2011 19:47:36 GMT

پیر زن خسته بود و تنها بود
در پی آشیانه ای می گشت
پول اندک اجاره ها بالا
او به دنبال لانه ای می گشت

لرز لرزان به پیش من آمد
قدخمیده صدای بغض آلود
شرم می کرد ز گفتن مطلب
پول پیش اجاره اش کم بود

با دو میلیون رهن کجا میشد
لانه ی کوچکی مهیا کرد
خانه نه لانه نه از این کمتر
پیرزن با دو دخترش جا کرد

ای خدا با که می توان گفتن
درد ما درد بی سر انجامیست
پیرزن بود زار و درمانده
این چنین شهر – شهر انسانیست؟

کو علی – کو حکومت عدلش
تا ببیند چه شد مسلمان را
زاهدان زهد واقعی این است
جان من جمع کنید دکان را
----------------------
شب افروز٢٩/٣/٩٠

(بدون عنوان)

رضا محمدی (شب افروز) — Thu, 16 Jun 2011 19:33:26 GMT

عکسی از همایش 22/3/90 در شهرستان شهریار

رضا محمدی (شب افروز) — Thu, 16 Jun 2011 19:10:42 GMT

تقدیم به مولای متقیان حضرت علی(ع)

رضا محمدی (شب افروز) — Tue, 14 Jun 2011 20:17:01 GMT

علی یعنی خدا یعنی حقیقت

علی یعنی خلوصی در طریقت

علی یعنی نگاه رو به بالا

علی یعنی نبوده تا به حالا

علی یعنی بلور معنویت

علی یعنی خدا در آدمیت

علی یعنی درون ذره بودن

به هر ذره خدای خود سرودن

علی یعنی که تصویری حقیقی

علی یعنی که تسخیری حقیقی

علی یعنی وجودی آسمانی

علی یعنی ز عالم دلستانی

علی یعنی دلیل آدمیت

علی یعنی وجود معنویت

علی یعنی حضوری در عبادت

علی یعنی که رفتن تا نهایت

علی یعنی روایت کردن دوست

علی یعنی که دیدن آنچه از اوست

علی یعنی که پژواکی ز هستی

علی یعنی شتابی در درستی

علی یعنی خودِ آئینه بودن

علی یعنی زلال – بی کینه بودن

علی یعنی علی همتا ندارد

محبت بی علی معنا ندارد

شب افروز22/3/90

بر سینه عشق حک شده نام علی

مستیم همه ز باده ی کام علی

خفاش ز نور می گریزد همه عمر

مانند کسی که داده دشنام علی

----------------------------

این دو اثر درروز 22/3/90

در همایشی که توسط سایت شعر ناب

در شهر شهریار برگزار شد توسط اینجانب

خوانده شد

چهار پاره قسمت اول

رضا محمدی (شب افروز) — Wed, 08 Jun 2011 19:44:23 GMT

یک روز به دنیا شده ای با تن عور

یک روز به یک کفن روی در دل گور

ای آنکه تو لخت آمدی و لخت بروی

هرگز تو مشو به زندگانی مغرور

--------------------------------

عده ای با زهد کردند جستجو

عده ای با عقل کردند پرس و جو

عده ای هم چون منِ باده پرست

با شراب باده کردند یاد از او

-------------------------

ما به مستی می کنیم دیدار یار

پس نداریم با نماز و روزه کار

عشق اگر خواهی بیا با ما نشین

کعبه و محراب و مسجد واگذار

------------------------

ما به میخانه عبادت می کنیم

روی دلبر را زیارت می کنیم

در کنارش همچو بلبل می شویم

از لبانش بوسه غارت می کنیم

------------------------

ما ئیم و لب و شراب و مستی

مائیم و صفا و می پرستی

چون در می باده عشق دیدیم

پس باده گرفته ایم دودستی

---------------------

آتش به دلم مزن که بیداد بود

این دل همه جا ز عشق تو یاد بود

این خانه که میکنی تو ویران به ستم

از روز ازل ز عشق بنیاد بود

---------------------------

چون مرگ برای جمله تقدیر نوشت

پس خاک شده بستر و بالین شده خشت

دنیا به مثل مزرعه ی آخرت است

بیچاره بود کسی که یک تخم نکشت

---------------------------

هشدار که این زمانه بد نام شده

هر جا که روی ز فتنه صد دام شده

گر چشم دل تو روشن از حقیقت نشود

بینی که دلت اسیر آلام شده

------------------------

عجب ماندم از این کار زمانه

ازین دنیای گنگ و ابلهانه

به هر کاری که سر تا پا هوس بود

زدند بر آن نشانی عاشقانه

----------------

شنو پند نیکو تو از (شب فروز)

منه دل بر این دولت چند روز

که دیدم بسی دل ربودن از آن

ولیکن نداده به کس دل هنوز

------------------------------

آنان که خود عاشقانه دیدند

از ما شدن و زما شنیدند

چون قصه ی ما نشد به آخر

آخر به سر خطا رسیدند

-----------------

ای که از تنگی قبر بی خبری

خانه ای خوب و مجلل بخری

سهم تو از دو جهان یک کفن است

ترسم آن هم نتوانی ببری

--------------------

این دل ما جای درویشان بود

خالی از جمع بد اندیشان بود

غیره گر با ما نماید دشمنی

بهتر از کم لطفی خویشان بود

--------------------------

جان پدر این تو مکن فراموش

داده خدا یک دهن و دو تا گوش

در همه جا چونکه مخاطب شوی

دو بشنو یکی بیاور از هوش

--------------------------

ای رفته به ما نظر نکردی تو چرا؟

از خلوت ما گذر نکردی تو چرا ؟

مائیکه ز تو ز جملگی بی خبریم

یک لحظه ز خود خبر نکردی توچرا

---------------------

شب افروز12/12/

تقدیم به مادر عزیزم

رضا محمدی (شب افروز) — Wed, 01 Jun 2011 02:48:08 GMT

در دو دنیا من غلا م مادرم

عاشق لطف و مرام مادرم

گر ثوابی باشد از اشعار من

می زنم آن را به نام مادرم

شب افروز 10/3/90

مرحوم پدرو می گفت اگه دیدی شونه های مردی لرزید بدون دلش لرزیده

اون وقته که عرش خدا می لرزه وقتی مادر پدرم به رحمت خدا رفت

دیدم شونه های پدرم می لرزه وبرای من عرش خدا لرزید

(بدون عنوان)

رضا محمدی (شب افروز) — Sun, 29 May 2011 19:50:27 GMT

تاکی میخوایم از خودمون دور باشیم

رضا محمدی (شب افروز) — Fri, 27 May 2011 20:17:32 GMT

تاکی میخوایم از خودمون دور باشیم

تا کی می خوایم وصله ی نا جور باشیم

تا کی می خوایم با خودمون بجنگیم

تا کی میخوایم بگیم که مثل سنگیم

تاکی میخوایم محبت و نبینیم

تا کی میخوایم بگیم که ما همینیم

چرا نباید که فراموش کنیم

آتیش فتنه ها رو خاموش کنیم

چرا نباید دلامون پاک باشه

کینه ها مون فقط زیر خاک باشه

چرا نباید دلامون آبی شه

تو دلامون روشن آفتابی شه

چرا نباید که بگیم بخندیم

شیرین بشیم بگیم که مثل قندیم

یه روز میاد که دیگه ما نباشیم

از همه و از همه چیز جدا شیم

یه روز میاد که ما تو ی خیالیم

خوبیم – بدیم – یا که جای سوالیم

یه روز میاد یه بچه کوچولو

تو دل برو شیرین مثال هلو

از مامانش میشنوِ یاد ما رو

قصه های غمگین و شاد ما رو

اون میشنوِ ما خوب بودیم یا که بد

تو ذهن اون قبول میشیم یا که رد

چه خوب میشه اگر که ما خوب باشیم

تو خاطرات قشنگ و محبوب باشیم

یه روز میاد میگن (شب افروزم) مرد

بیچاره بود هیچی نداشت و نبرد

اون عمرش و توی دنیا تلف کرد

عمل نداشت - حرف زد تا اینکه کف کرد

هرچی می گفت برای دیگرون بود

انگار خودش از همه بهترون بود

شاید نگن خدا بیامرزیم

هرچی بگن لایق دلسوزیم

------------------------------

شب افروز ٣/۵/٨٧